Fáein orð í keltnesku, gaulversku. Kennsluþáttur í útdauðu máli, 1.

Hér eru fáein gaulversk orð þýdd yfir á íslenzku. Takið eftir hversu líkara þetta er íslenzkunni heldur en franskan, sem er blendingur úr gaulversku, latínu og fleiri málum.

A- er fornt neitunarforskeyti sem einnig er til í forníslenzku.

Abro er næstum sama forskeyti og afar, sem er einnig notað í nútímaíslenzku.

Abú er skylt á, og þessu orði hafa margar suðrænar þjóðir glatað vegna latneskra áhrifa.

Margá, jörð, er sama orð og mörk, skógur á íslenzku. (Seinni hluti orðsins acaunomargá).

 

a, am, an, neitunarforskeyti, án.

abainna, aballa, abalias - eplatré, ávaxtatré

abalicos - gjöfull, ábatasamur, veitull

aballon - epli, ávöxtur, eplatré, ágóði, hagnaður, auður

abancos - bjór, bifur (dýrið), árdvergur, hökubjörg, hjálmgríma

abi - skyndilega

ablabaros - þögn

aboná - á, fljót

abrants, abrantos - augnlok

abrextos - ólöglegur, bannfærður, yfirgefinn, óskilgetinn, órökréttur

abrextus - útlagi, afbrotamaður,

abro-, (forskeyti), mjög, afar, sérlega, einkar

abros - of mikið, umfram, í óhófi

abú, abonos - á, fljót

acauná, acamná, acanná - hola, gjóta, sprunga, glufa, rauf

acaunomargá - klettajörð, sendin jörð

acaunon - steinn, klettur, bjarg

accombonget, acconbubouge, accomboxtos, accombognion - að drepa, slá í hel, yfirtaka, slátra

acínos, so - spíra, frjóangi

acitablos - lítil skál, vínskál, hunangsskál

aciton - völlur, slétta, gresja

-ácos, (viðskeyti), -legur, í samfloti með, viðloðandi, með (til dæmis nertacos: sterkur, nerton: styrkur).


Jafnaðarfasismanum var komið á með því að neyða fólk til að fyllast af ranghugmyndum félagsfræðinga Frankfurt skólans í marga áratugi. Yfirlýsingar Trump eru réttar, sannleikurinn

Ég var farinn að búast við því að nú þegar Sjálfstæðisflokkurinn er í stjórnarandstöðu færu þingmenn innan hans að tjá sig frjálslegar og ekki eftir beinni línu sem myndast til að halda saman ríkisstjórn.

Sérstaklega er ég að tala um Donald Trump og Bandaríkin og mildari stefnu gagnvart honum og jafnvel Rússlandi og Pútín, það er tæplega hægt að búast við þannig stefnubreytingu hjá jafnaðarfólki og vinstrafólki, sem hefur reyrt sig fast á sinni röngu línu.

En úr því að Donald Trump reif Repúblikanaflokkinn í Bandaríkjunum upp úr lægð og lélegu fylgi þá hefði ég haldið að forystufólk í Sjálfstæðisflokknum vildu draga ályktanir af því og læra eitthvað. Sérstaklega vegna þess að Sjálfstæðisflokkurinn er systurflokkur Repúblikanaflokksins í Bandaríkjunum.

Það skal viðurkennast að ég hef tekið eftir því að fólk talar ekki lengur um Donald Trump sem fávita og vitleysing heldur öfgamann og það er skárra, framför.

En þegar Diljá Mist kom í fréttatímanum, upptaka frá þinginu, og var eitthvað að kenna Trump við fasisma þá fannst mér það heldur lélegt. Þessi rispaða plata er orðin svo slitin hjá þeim Trumphöturunum að hún fer að verða spiluð í gegn og má þá heyra annað lag á hinni hliðinni!

Ef konur vilja að maður láti af kvenhatri og kvenfyrirlitningu sem þær kalla svo, þá ættu þær að haga sér þannig að þær hlusti á rök og þroskist af þeim, þær sem þola ekki aðrar skoðanir en þær hafa sjálfar lært af einhverjum meðvirkum femínistum.


mbl.is Hafna yfirlýsingum Trumps með öllu
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Það sem Jónas frá Hriflu skrifaði um árið 1962 þegar hann fjallaði um Kola og Stálbandalagið á enn vel við eins og ekkert hafi breyzt, og viðvaranir hans til þeirra sem vildu þangað inn

Nýlega fór ég í Góða hirðinn, en gamlar bækur á góðu verði vekja hjá mér meiri áhuga en nýútkomnar bækur, sem eru 99% femínismi og annar nýhelkommúnískur áróður, en nóg er að opna tímarit eða horfa á vefmiðla eða sjónvarp til að fá nægju sína af þeim áróðri. Þó koma enn út örfáar bækur sem eru einhvers virði, en ekki nema um 1%, þar sem hægt er að finna eitthvað áhugavert og ekki femínískan bolsévisma eingöngu.

Ég fann fjórar bækur úr ritsafni rithöfundarins og stjórnmálaskörungsins Jónasar frá Hriflu, en hann má nú vissulega teljast einn af mínum eftirlætisrithöfundum. Bæði er það vegna þess að hann skrifaði á góðri íslenzku en ekki síður það að hann var einn mesti gáfumaður sem við höfum átt, og einn af okkar fremstu stjórnmálamönnum fyrr og síðar.

Sjöunda bindi ritsafns hans er bók sem kom út sama ár og hann lézt, 1968. Heitir hún "Dásvefn og vaka" og inniheldur greinar um stjórnmál og fleira. Þar er merkileg grein sem heitir:"Eigum við að hverfa inn í stórríkið?"

Áður birtist þessi grein í Mánudagsblaðinu 19. nóvember 1962. Hún virðist fjalla um skoðanir Jónasar á NATÓ. Ísland var eitt af stofnríkjum NATÓ 1949, svo ekki hefur Jónas skrifað þetta sem innlegg um hvort við ættum að fara þangað inn árið 1962, heldur sem þanka um skoðanir sínar á NATÓ og aðrar fjölþjóðastofnanir.

Ég var ekki fæddur 1962 eða 1968 svo ekki man ég hvaða utanríkismál voru efst á döfinni þá sem hann gæti hafa verið að vísa í.

Kannski muna það aðrir betur, en það skiptir ekki öllu máli. Það er bara svo margt í grein Jónasar sem á enn vel við í dag og endurómar svo að segja nákvæmlega með sama hætti.

Ég ætla að vitna hér í hann:

"Réttmætur uggur vesturþjóðanna við alræðisstefnu Rússa í stjórnmálum, hermálum, trúmálum og ekki sízt í fjármálum og verzlun hefur knúið Bandaríkin til að mynda hin miklu samtök frjálsra manna sem kennd eru við Atlantshafið."

Samkvæmt þessum orðum er eins og Jónas hafi skrifað þetta skömmu eftir að NATÓ var stofnað, 1949 eða 1950, en hann hafi ekki birt greinina strax.

Annars gæti frekar verið að Jónas sé að fjalla um Kola og Stálbandalagið, stofnað 1952, fyrirrennara ESB, og haft áhyggjur af þeirri valdasamþjöppun svona snemma, 1962.

Jónas frá Hriflu fjallar um málið frá báðum hliðum í grein sinni, en er ekki sannfærður um að Ísland eigi þarna heima. Vitna enn í pistil hans:

"Áreiðanlega væri betra að halda áfram að vera frjálsir menn og nota sjálfir með manndómi auðlindir landsins heldur en að afhenda þær stórríkismönnum."

Þetta er nákvæmlega sama staða og í dag!

Fleira á vel við:

"Og veröldin er ekki öll í stórríkinu og verður það heldur ekki."

"Gylfi Gíslason og stallbræður hans ætla að láta Ísland síga hægt og hægt inn í stórríkið. Það er lokaráð. Þeir ætla að opna landið og þegnréttinn til þess að fá lágan toll á fiski innan stórríkismarkaðanna."

Merkilegt hvað fátt hefur breyzt og hvernig þess orð eiga enn við!

Ég vil einnig minna á það að pistlar Guðjóns Hreinberg passa við allt þetta, þar sem hann hefur fjallað um samsærið gegn fólki á Vesturlöndum sem fræðasamfélagið marxíska áður en styrjaldirnar tvær byrjuðu virðist hafa skipulagt, Frankfurt skólinn, þjóðfélagsverkfræðin kommúníska og jafnaðarmannanna, að halda fólki hlýðnu og heimsku, kúguðu.

Það sem ég vissi ekki áður en ég las greinina eftir Jónas frá 1962, það var að Kola og Stálbandalagið hafi svo snemma sem þetta, 1962 sýnt ofríkistilburði, og að menn hafi gert sér grein fyrir því.

Það vita það auðvitað ALLIR sem hafa verið að fylgjast með fréttum undanfarna áratugi, að samþjöppun valds hefur stóraukizt í því bandalagi, sem nú heitir ESB en ekki Kola og Stálbandalag Evrópu. Einnig hefur reglufarganið margfaldazt. Það eru ekki nýjar fréttir, en staðreynd sem alveg má endurtaka fyrir þau sem hafa gleymt því.

Sjálfstæðistilfinning Íslendinga hefur dofnað. Það er mesta áhyggjuefnið, og því ástæða til að ætla að jafnvel meira en helmingslíkur séu á því að við göngum inní Evrópusambandið í stjórnartíð þessari sem nú er nýhafin.


mbl.is Kristrún tekur þátt í neyðarfundi Macrons
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Upplausnin er framundan

Ef menn velta fyrir sér hversvegna almenningur hefur ekki gert uppreisn í Evrópu gegn afdönkuðum jafnaðarfasistum sem þar stjórna þá held ég að svarið sé nokkuð augljóst við því. Sigur nazismans í Þýzkalandi 1933 kalla ég byltingu, nazíska hægribyltingu, en það sem gerðist í Rússlandi upp úr 1917 var kommúnísk bylting, ekki það sama.

Það verður ekki bylting fyrr en fólk verður talsvert svangara og verr sett. Þá gerist eitthvað eins og áður í sögunni, alvöru byltingar.

Þjóðverjar sultu unnvörpum og kusu því Hitler og félaga 1933, og það sama gerðist í aðdraganda rússnesku byltingarinnar 1917. Það er ekki hægt að bera saman örlítið hökt í ofgnóttarvél nútímans við það.

Sigur Trumps 2016 og núna í fyrra er hinsvegar frekar kristileg bylting, afturhvarf til meiri stöðugleika fyrir wók-ruglið, eða tilraun til þess.

Jafnvel þótt aFD og Franska þjóðfylkingin hafi í sér nazísk element eða þjóðrembueiginleika, þá er það einnig augljóst að þessir flokkar eins og Svíþjóðardemókratar eru allt saman kristilegir íhaldsflokkar, með rasískar deildir innanborðs sem eru í minnihluta, en þjóðernisíhald kristilegt ber þó keim af rasisma en einnig þó menningarsérgæðingshætti.

Vinstrimenn og jafnaðarmenn eru hinsvegar orðnir svo geðveikir af hræðslu við að missa völd sín að þeir hafa misst allt vit. Wókið er þvílík öfgastefna að dæmin eru varla til í mannkynssögunni sem líkjast slíku.

Það að almenningur er orðinn miklu ofdekraðri og heimtufrekari á okkar tímum en áður í mannkynssögunni gerir ástandið óstöðugra.

Framtíðin getur því orðið skrautleg af mörgum ástæðum.

 


mbl.is Of margir drukkið „Trump-eitrið“
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Þróun er ekki tilviljanakennd, óhöpp og heppni, þetta má útskýra

Sumir og kannski margir halda að þróun eigi að vera tilviljanakennd. Þó eru þeir til, og fjölmennir eru þeir meðal kristinna og í öðrum trúfélögum sem finna og skynja að Guð vill það bezta fyrir okkur mennina og sköpunina í heild. Það þýðir að það vonda sem hendir okkur er ekki Guðs vilji.

Þetta lærði ég ungur og hef ekki sleppt þessari heimssýn.

Þegar ástin fangar mann þá verður þetta skýrara en nokkru sinni fyrr, að Guð hefur áætlun fyrir mann og framtíð gæfuríka, en oft fer ekki allt að Hans vilja.

Ætti ég að útskýra það þegar ég fékk taugaáfall þegar mér gekk ekki að kynnast Herdísi, á sama aldri og ég? Það gerðist 1991. Ég hef aldrei verið eins vitlaus í nokkra manneskju. Ofbeldi getur verið afleiðing af slíku, en ég hélt aftur af mér, nema í listinni, þar fékk ég útrás fyrir reiðina það ár og síðar.

Það er löng saga og mig langar til að segja hana í smáatriðum, mér finnst ágætt að létta á sál minni og segja frá því dapurlega sem ég er ekki sáttur við í lífinu. En ég nenni því ekki núna, nema koma með þennan formála.

Svona sögur eru merkilegar, en finnst manni að aðrir hafi áhuga á manns persónulega lífi? Ég efast um það. En úr því að aðrir segja frá sér persónulega geri ég það stundum líka. Ætli ég fari ekki nánar útí þessa sögu seinna og eitthvað fleira áhugavert af þessu tagi.


Sigur er ekki mögulegur í Úkraínu þegar fólkinu fækkaði jafnvel áður en stríðið byrjaði

Mér þótti býsna skondin en hryllileg fréttin um að Trump sagði við Selenskí að hann myndi styðja Úkraínu áfram gegn því að fá aðgang að auðlindum.

Á mannamáli:

Ég skal halda áfram að hjálpa þér að útrýma þjóðinni þinni ef ég má ræna öllu steini léttara í landinu þínu!

Fullkomið tap fyrir Úkraínu!

Hverra hagsmuna gætir Selenskí?

Samvizkulaust kvikindi sem rekur erindi Evrópusambandsins og NATÓ og vill bara hærri mútugreiðslur.

Næstum öll Úkraína er dáleidd af skrímsli, af Djöflinum, af Höggorminum, og það er næstum öll Evrópa líka, í sínum femíníska satanisma.

Það sést bezt á því að Úkraínumenn vilja halda áfram að deyja fyrir vonlausan málstað. Þeir eru dáleiddir.

Geimverur og mannverur. Geimverur eru til, og þær eru "góða fólkið", fólkið sem talar og hegðar sér þvert á eigin hagsmuni og það sem skynsamlegt er.

Við sem erum mennsk eigum ekki að skammast okkar fyrir það þótt geimverurnar séu víða komnar til valda og þótt konur séu ekki lengur mennskar nema í örfáum tilfellum, vegna X-2000 áhrifanna.

Að vilja senda Úkraínu vopn er það sama og vilja fækka fólki í Úkraínu. Ekki kærleiksverk, ekki góðverk heldur eitthvað allt annað.


mbl.is Nærri 50.000 manns hafa horfið
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Réttlætiskenndin, ESB og heiðin uppreisn, náttúruvernd og fleira

Í stað þess að skrifa athugasemd hjá Magnúsi Sigurðssyni ákvað ég að skrifa nýjan pistil um þær upplýsingar sem koma fram hjá Óskari Helga Helgasyni og sagnfræðilegi fróðleikurinn sem fylgir með kallar á nýjan pistil frá mér um tengslin við þann tíma sem ég er að rannsaka og svo þessar aldir í Íslandssögunni þegar drekkingar voru aftökuaðferð og refsingaraðferð.

Ég hef verið að einbeita mér að upplýsingum sem eru ævafornar og frá því áður en Ísland byggðist, vegna bókarinnar um guðinn Esus sem ég er með í smíðum. Þessvegna hef ég þurft að skoða tengd atriði, eins og menninguna sem tíðkaðist á þeim tíma í Evrópu og slíkt og svo hvaða einkenni aðrir guðir höfðu.

Einn slíkur keltneskur, gaulverskur guð, sem fæstir Íslendingar þekkja heitir Toutatis eða Teutatis, sem mun vera latneskari útgáfa af nafni hans, en betur þekkt.

Þjóði er nafn hans á íslenzku og Þjóð er nafn systur hans og eiginkonu. Þjóði var Vanaguð, þekktur á landnámsöld á Íslandi. Viljandi var ýmsum guðum sleppt þegar Eddur voru skráðar en sumt hafði þó gleymzt. Reynt var að þagga niður Vanamenninguna, Vanadýrkunina, því hún passaði ekki vel við kristilegt siðferðið, nánar tiltekið að það var kallað sifjaspell að systkini giftust eins og tíðkaðist meðal Vanaguðanna. Því voru aðeins þrír Vanir nefndir í Eddum, Freyr, Freyja og Njörður.

Þjóði var þó til og Þjóð. Þetta má sjá af því að við eigum almenna nafnorðið þjóð sem er í mikilli notkun, og það er staðreynd að guðinn Teutatis var til meðal Fornfrakka, Gaulverja og mikið tignaður, en nafn hans þýðir það sama, "verndari þjóðarinnar, ættbálksins, kynstofnsins, eða persónugervingur þjóðarinnar."

Ef menn spyrja sig að því hvað voru margir Vanir til og Vanynjur, þá er svarið þetta að Vanir voru fjölmargir. Mörg dýraheiti og jurtaheiti á íslenzku eru dregin af þeirra heitum. Einnig orð sem við eigum sem hugtök.

Þar að auki var Þór Vanaheiti að því er ég hygg. Það má sjá af samanburði.

Breytingin frá Vanatrú yfir í Ásatrú meðal heiðinna germana og norðurlandabúa var ferli sem tók mjög langan tíma, þúsundir ára. Sú breyting var enn að eiga sér stað þegar Eddurnar voru skráðar og kristni orðin lögtekin á landinu.

Vanastríðin eru í grunninn stríðin á milli aðkomumannanna af Yamnayakynstofninum og svo þeirra sem fyrir voru í Norður-Evrópu. Veiðimannasamfélögin  fyrstu og safnarasamfélögin tel ég að hafi verið Vanatrúar. Þó má gera ráð fyrir að sú Vanatrú hafi verið allt önnur en sú sem skráð er í Eddurnar, og meira í ætt við frumstæðari trúarbrögð annarsstaðar á jörðinni annarra ættbálka og þjóða.

Ég nota orðið Vanastríð, til að færa ástæðurnar fyrir þessu stríði aftarlega í tímann, og átökunum. Þessi skilgreining er hentug til að greina á milli hernaðarhyggjunnar sem er hluti af Ásatrúnni, að deyja í stríði og komast til Valhallar, og svo friðsælli trúarbragða, sem sjá má af Freyju, Nirði og Frey, sem tengjast landbúnaði, sjómennsku, og daglegum störfum, en mjög lítið hernaði.

Þegar ég fór að kynna mér keltnesk og fornfrönsk trúarbrögð heiðin þá komst ég snemma á þá skoðun að líkindin á milli þeirra og Vanatrúarinnar væru mikil, og að drúíðzkan væri því sögulegur fyrirrennari Vanatrúarinnar eins og henni er lýst í okkar bókmenntum.

Það sem er áhugavert í þessu öllu, það er að aftökuaðferðir tengjast guðunum þremur sem kallast Taranis, Esus og Teutatis.

Ástæðurnar fyrir því að fólk var tekið af lífi eru ekki öllum ljósar, því Sesar og aðrir óvinir Kelta og Gaulverja voru þeir einu sem um þá skrifuðu.

Fræðimenn hafa enda efazt um þessar aftökur og mannfórnir, en þó virðist ýmislegt styðja að þær hafi farið fram. Samhengið er óljósara og fullyrðingarnar um villimennsku og grimmd drúíðanna eru ósannaðar og óstaðfestar og í mótsögn við aðrar upplýsingar um þá.

Svo mikið er þó vitað með vissu um þetta er það að þessar aftökur voru hluti af réttarkerfi Kelta í Evrópu á þessum tíma, aftökurnar héldu samfélaginu saman, til að hræða fólk gegn því að fremja afbrot. Meginlandskeltarnir höfðu ekki fangelsi, og heldur ekki "ríki kommúnískt".

Lög og reglur giltu engu að síður. Þingið okkar íslenzka var ekki eins sérstakt og margir hafa haldið. Ég held að það sé aðeins hægt að nota orðið þing yfir dómsathafnir þær sem drúíðar kölluðu þegna sína til með reglulegu millibili, þar sem fram fóru nokkurskonar réttarhöld og fólk fékk að svara fyrir sig.

Það er einföldun að segja að lýðræðið hafi komið frá Grikklandi. Drúíðamenningin keltneska hafði í sér lýðræðiseinkenni. Drúíðaþingin voru einnig notuð til að skera úr um minni mál og persónulegri, eins og nágrannaerjur, eða skort á uppskeru, sjúkdóma og fleira. Það var almenningur, fólkið innan ættbálkanna sem gat krafizt þings. Drúíðar voru þó dómarar og lögggjafar, en þeir byggðu á munnlegum lögum sem nemendur þurftu að læra í 20 ár að minnsta kosti, til að fá inngöngu í drúíðasamfélagið.

En mér leizt vel á það þegar Óskar Helgi Helgason skrifaði um það á síðu Magnúsar að honum væri alvara með því að drekkja bæri landráðamönnum eins og þeim sem nú stjórna landinu, (ef farið verður inní ESB, það er að segja, og úr því að þjóðin er í EES og NATÓ), og alþýðuherir ættu að framfylgja því réttlæti, skildist mér á samhenginu. Mér finnst þetta mjög gott, að þora að tjá sig svona og hugsa út fyrir boxið, því ekki eru allir sáttir við nútímann og ESB reglurnar.

Við látum kúga okkur, og kjarkurinn sem felst í því að alþýðan taki völdin í sínar hendur, hann er það sem er miklu frekar kjarni lýðræðisins og réttlætisins, heldur en þess staðnaða og úldna réttlætis sem búið er að rígbinda í alþjóðalög.

Ef unga fólkið samanstæði af svona kjarkmiklu fólki eins og ráða má af skrifum Óskars Helga að hann sé, þá hefði ég ekki áhyggjur af framtíð landsins og þjóðarinnar.

Ég veit að mörgum ofbýður þetta, að ræða þetta í alvöru, en úr því að ég hef verið að gramsa í fornum fræðum fannst mér ómótstæðilegt að setja þetta í það samhengi.

En drekkingarhefðin er ævaforn, og hún er tengd við guðinn Teutatis, sem nefndur er Þjóði á íslenzku og er Vanaguð. Vel má vera að hún sé enn eldri.

Eins og svo margt í okkar menningu þá er þetta rakið til Babýloníumanna. Esus er guðinn sem kenndur er við loft. Taranis var tengdur eldinum, enda þruman þess eðlis og eldingin. Teutatis var kenndur við vatn. Stjörnumerkin og stjörnuspáspekin eru hluti af öllum þessum pælingum.

En það sem hefur vakið mesta hrifningu hjá mér í þessu gramsi í fornum fræðum það er menningin fornfranska og keltneska, eða gaulverska, til að orða þetta skýrt. Keltahugtakið er óljóst og nær yfir of vítt svið.

Kærleikur og fórnfýsi, þetta einkenndi Gaulverja alveg sérstaklega mikið. Þetta finnst mér áhugavert að finna, því þetta setur kristnina alveg í nýtt ljós. Með þessu er hægt að sjá að kristnin gerði ekki Evrópumenn betri, eða kærleiksríkari eða merkilegri eða fórnfúsari, eða óeigingjarnari, ekki endilega að minnsta kosti. Þessir þættir voru til staðar í þeirra heiðnu menningu og þeirra eðli.

Þannig er fallegt hvernig þeir gengu í dauðann fyrir guði sína og fyrir náttúruna öllu heldur, því þeir trúðu því að lífsins tré fengi næringu af ösku þeirra, blóði og holdi, sem fórnað var fyrir guðina. Því miður höfum við ekki gaulverska heitið yfir lífsins tré, þessi fræði voru ekki niður skráð, en gelíska heitið Mugna er skárra en ekkert og verður hér að duga, yfir heilaga eik sem hafði svipaða eiginleika í fornírskri og heiðinni goðafræði. Hún er ein helzta uppsprettulindin þegar kemur að einhverju sem skylt er.

Þegar maður skoðar þetta af mikilli dýpt, þá finnur maður göfuga fórnfýsi þarna sem liggur til grundvallar.

Einnig verður það ljóst að sumt í kristninni er algjörlega fengið úr svona trúarbrögðum en ekki frá gyðinglegum eða babýlonskum hefðum. Þannig mun krossfestingin vera mýta frekar en staðreynd sem færð var uppá Jesúm Krist til að láta kristnina sem fyrirbæri ganga í almúgann á þeim tíma, sem þekkti svipaðar hugmyndir úr fyrirliggjandi trúarbrögðum.

Þó er það ljóst að kærleikur og umburðarlyndi var mjög ríkjandi þáttur í menningunni sem Kristur kom úr, hvort sem hægt er að segja að Jesús hafi lært meðal Essena, eins og kemur fram í bókinni "Árin þöglu í ævi Jesú", eða annarsstaðar.

Því er það ekki vísindalegt að segja að allt í kristninni sé evrópskt eða gaulverskt eða keltneskt, en blöndun hefur farið fram, það held ég að sé alveg ljóst.

Hvort sem krossfestingin var sagnfræðileg staðreynd eða ekki þá leikur hún mjög stórt hlutverk í hugmyndafræði kristninnar og er nauðsynleg fyrir trúarbrögðin sem slík eins og upprisan.

Þannig má segja að heildaruppbygging og markaðssetning kristninnar hafi KALLAÐ Á KROSSFESTINGU og upprisu. Það hins vegar rýrir rökin fyrir að þessi atriði hafi verið sagnfræðileg, og eflir rökin þess efnis að allt slíkt hafi verið mýta eða uppspuni frá rótum.

Sem umhverfisverndarsinni verð ég að lýsa hrifningu minni á fornfranskri menningu. Ég verð að lýsa hrifningu minni á þeirri hugmynd að maðurinn sé hluti af náttúrunni, og mannfórnir séu hluti af hringrás lífsins, að gefa aftur til náttúrunnar.

Ég hafna því fullkomlega að drúízka og keltneska menningin hafi verið villimannleg.

Þetta sem við lesum um, þessi fórnfýsi og samkennd með náttúrunni, öllu sem er kvikt í kringum okkur, það var falleg hugmynd og undirgefni við æðri máttarvöld.

Þegar kirkjan kenndi fólki að elska náungann, eða reyndi það í gegnum aldirnar, þá byggði hún á þessum heiðnu hefðum, þessari rótföstu trú almennings, að til að sköpunarverkið héldi áfram yrði fólk að taka þátt í hringrásinni.

Eða með öðrum orðum: Heiðna villimennskan sem birtist í mannfórnunum fyrir náttúruna felur í sér fórnfýsi sem er miklu skyldari kristilega náungakærleikanum heldur en eigingirni femínismans sem gefur skít í allt slíkt.

Þetta er það sem ég vildi tjá mig um fyrst og fremst.

Það eru fallegar og réttar hugmyndir sem birtast í þessum heiðnu trúarbrögðum, þetta er hugmyndafræði sem passar fullkomlega við margt nútímafólk sem aðhyllist náttúruvernd.

Enn fremur, Evrópumenn tóku við kristninni af þessum ástæðum, þetta var ekki eins ólíkt þeirra heiðnu trúarbrögðum og reynt var að telja fólki trú um.

 


Bítlaæði og margar aðferðir til að segja að maður elski einhvern eða annað fólk

Við að lesa þessa frétt rifjaðist upp lagið Bítilæði með Ómari Ragnarssyni. Leitt er að heyra að heilsa hans er ekki nógu góð, samkvæmt því sem hann sagði á vefsíðu sinni og vonar maður að rætist úr því.

Þegar afi minn var orðinn háaldraður og heilsan farin að bila tók hann uppá því að lesa heilsufræðibækur, sjóða sinn eigin fisk með engifer og lauk, og bæta heilsu sína þannig, en auk þess gekk hann alltaf og fór í sund, nema allra síðustu árin þegar heilsan var orðin of slæm til þess.

Annars var Berglind Festival í Vikunni með Gísla Marteini að tönnlast á orðinu að elska og að fólk ætti að nota það meira og vera ófeimið við það. Já, ég get tekið undir það að mörgu leyti, en tel þó óþarfi að ofnota það eina orð.

Þegar Berglind Festival var að fjalla um þetta á föstudaginn varð mér hugsað til Ómars Ragnarssonar og góðu pistlanna hans um betra málfar, og ekki þess einsleitni.

Þá er einmitt í því sambandi rétt að rifja upp hvað annað er hægt að segja en að elska.

"Einni þér ann ég" er lag sem Vilhjálmur Vilhjálmsson söng snemma á ferlinum. Textann gerði að vísu Ólafur Gaukur Þórhallsson, sem einnig samdi marga góða texta, en ýmsa texta sem Vilhjálmur söng inná plötur í upphafi síns ferils gerði þó Ómar Ragnarsson. Hann var afkastamikill rétt áður en Þorsteinn Eggertsson varð aðaltextahöfundur Íslendinga, og hélt áfram að vera það áttunda áratuginn og jafnvel lengur.

Hér eru nokkrir frasar á góðri íslenzku sem nota má í staðinn fyrir að elska, til að ofnota ekki það orð eins og engilsaxar gera með sögnina "love".

Að unna einhverjum. Skylt þessu er að unna einhverjum hugástum, sem þýðir að elska í fjarska, þrá einhvern.

Að unna einhverjum er fínt bókmenntamál og svolítið fyrnt sem er lítið notað nú til dags og þekkist lítt meðal yngri kynslóða. Þetta er svolítið upphafið, og á við ást sem er ekki endilega holdleg, en getur þó verið það. Þetta er mjög kurteislegt að segja í upphafi sambands eða til að brjóta ísinn og gefa til kynna áhuga, myndi ég halda.

Að elska einhvern getur þýtt svo ótalmargt. Það getur þýtt að girnast holdlega, en yfirleitt þýðir það þó þetta almenna, sem getur falið margt í sér, að hafa áhuga, eða að þykja vænt um einhvern.

Að þykja vænt um einhvern er enn notað, og þó held ég að yngri kynslóðir þekki þetta ekki allar. Þessi setning hefur alltaf verið notuð um kærleikann, ekki það holdlega og kynferðislega. Þetta er virðuleg setning.

Að bera hag einhvers fyrir brjósti er enn virðulegra og upphafnara. Ætli það sé ekki notað mest í opinberu máli? Ég býst við því.

Að girnast einhvern er eiginlega bara notað í bókmenntum og listum, og þá til að lýsa persónum sem eru mjög hreinskilnar og tjá sig þannig. Þó hlýtur þetta að vera notað enn af sumum sem kjósa svona hreinskilna tjáningu.

Að lofa einhvern, það er sama orðið og "love" á ensku. Að lofa einhvern er mjög gamalt mál, alveg frá víkingatímanum. Það skilst enn, nema er lítið notað nema í sérstakri merkingu, að "lofa og prísa", og sagt stundum í háði og stundum í alvöru, mjög sterkt orðalag sem fáir þekkja og nota nú til dags.

Að dásama einhvern er svipaðrar merkingar, og svipað hátíðlegt og sjaldgæft. Það skilst vel, en er kannski tengt við trúarlegt málfar. Þó er það stundum notað í merkingunni að "dásama eiginleika", hluta, véla, tækja eða manneskja.

Að dýrka var notað af unglingum fyrir 40 árum, þegar ég var unglingur. Við notuðum það sem slangur yfir að vera yfir sig ástfanginn af einhverri stelpu, þá dýrkaði maður hana. Uppruni orðsins kemur þó úr helgimáli. Mætti nota það meira eins og önnur orð svipaðrar merkingar.

Að fría einhvern er svo enn eitt orðið sem hefur fallið í gleymsku og dá, enda er það með krossi fyrir framan í orðabókinni. Það er þó fagurlegar myndað en mörg önnur, og er gömul mynd sagnarinnar að frjá sem ég kem inná á eftir.

Að fría einhvern er þeirrar merkingar að frelsa einhvern, og það má segja að ástin frelsi okkur undan leiðindum og einsemd þannig að það á vel við. Sögnin er enda notuð í þeirri merkingu enn þann dag í dag. Upphafleg merking er þó enn skemmtileg og á vel við.

Að frjá er skylt frygð, líkamlegum losta. Það er þó enn eitt orð sem aðeins er notað í gömlu skáldamáli og ekki notað í daglegu tali. Kannski var það notað fyrir nokkrum öldum þannig, og mætti vel nota það meira nú til dags.

Fleira finnst, en þetta ætti að nægja.

Að lokum vil ég minnast þess að sögnin að elska þýddi upphaflega að ala upp, eins og Ásgeir Blöndal lýsti í Orðsifjabókinni. Í þeirri merkingu þýddi að elska að beita aga, og ekki láta allt eftir barninu, ekki ofdekra það, eins og tíðkast í nútímanum oft. Alskur eða elskaður, þýddi að vera rétt upp alinn. Því miður hefur fólk týnt tilfinningu sinni fyrir merkingum orðanna og notar það í röngum merkingum.

Þannig misskilur fólk orðin. Fólk telur að það sýni ást sína með að láta allt eftir börnunum, það var ekki upphafleg merking sagnarinnar að elska, langt frá því.


mbl.is Bjó til nýyrðið „bítill“
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Stillumst saman stundarbann, ljóð frá 18. febrúar 2003

Hefur loksins hann

heimsins ljóna stillt?

Taranis, þruman sem þýtur,

þarfleysu nútímans brýtur!

Eigum að samstillast öll,

ekki þó finn mína höll.

Reyndar stendur fyrir utan, ekki þið,

eins og skiljum trauðla. Þetta? Við?

Stillumst saman stundarbann,

stríðið gerist villt.

 

Reiði magnast mín,

mun sjá reglur Týs.

Taranis, löggjafinn ljúfi,

leggur að andlit sá hrjúfi.

Streymandi stjarnfræði týnd,

stundanna skelfing því brýnd.

Þrumufleygur viljans gegnum skaddað skref,

skilið þetta fyrsta kannski hef...

Einnig lokast augun þín,

aðeins vorkunn rís.

 

Eins og andlát hvert,

örskot velur næst.

Taranis, Perqwunos prúði,

pellvirkinn stjarnanna lúði!

Allt mun þér umsnúast því,

ef þú vilt dvelja þér í.

Svona heimur aldrei þolir réttsýnt ról,

reiðir fram því kvennaveldistól.

Síðan verður sargað bert,

syndin galar hæst.

 

Skýringar:Pellvirki: Sá sem klæðir upp, gerir menninguna virðulegri.

Lúður, lýsingarorð:Lúinn, þreyttur.


Hugsanlegt er að mál skipstjórans hafi orðið til þess að einhverjum hafi orðið nóg boðið af vinstrisinnavinnubrögðum ákveðinna fjölmiðla

Það eru víst mjög margir sammála því sem kemur fram hér að fólk telur peningum sínum ekki vel varið í stofnun eins og RÚV. Enda er RÚV leifar af þeim kommúnisma sem féll til jarðar með miklum ósköpum í austantjaldslöndunum og þar eru margir með svo mikla óbeit á slíku að þeirra stjórnskipulag er af jafnaðarfasistum Vesturlanda kallað fasismi og hægriöfgar.

Niðurstaðan sem fékkst úr þessu máli samkvæmt yfirlýsingu lögreglunnar var að miklar líkur væru á að byrlað hafi verið fyrir honum með svipuðum hætti og Páll Vilhjálmsson kennari og bloggari hér hefur lýst en að það væri ekki hægt að sanna það.

Annars er það merkilegt að stór hluti Íslendinga vill ekki líta á þetta sem annað en bull og hægrisinnasamsæriskenningu. Hvar er þá réttlætiskennd vinstrimanna og jafnaðarmanna sem oft eru kallaðir "góða fólkið?"

Ég hef lesið athugasemdirnar í DV um fréttir sem tengjast þessu máli. Þær eru merkilega tempraðar og skiptast til helminga. Hægrisinnaðir vilja réttlæti og telja RÚV-liða seka og allt það, en margir sem hljóta að vera vinstrisinnaðir reyna að segja að ruglað fólk sé að sjóða saman samsæriskenningar.

En einstaka sinnum verð ég forvitinn og skoða fréttir á Heimildinni. Hún er vissulega mildari fjölmiðill en Stundin og Kjarninn, fyrirrennarar Heimildarinnar.

En fréttafólkið á Stundinni og Kjarnanum var mjög herskátt og það hjólaði í Samherja og önnur fyrirtæki sem þau töldu tengjast Sjálfstæðisflokknum.

Það er vissulega háskalegt þegar fréttamennskan verður svo herská að grunur leikur á að eitthvað misjafnt fari fram undir merkjum hennar, til að afla frétta, til að sannfæra almenning og til að setja fram "fréttir", sem eru áróður þegar vel er að gáð.

En kannski skammast sá stóri hópur sín sem tók þátt í múgæsingu gegn Samherja og kannski er það ástæðan fyrir að nú eru engin stórmál í gangi til að reyna að gera lítið úr Sjálfstæðismönnum.

Ég horfði á Vikuna með Gísla Marteini í gær. Eitt sinn fór það í taugarnar á mér hvað sá þáttur er svívirðilega langt til vinstri, í sjónvarpi "allra landsmanna".

En nú finnst mér þessi þáttur hans vorkunnarverður.

Sérstaklega þegar hann hélt því fram að meirihluti jarðarbúa væri á móti Trump.

Meirihluti jarðarbúa er EKKI hópurinn sem samanstendur af vinstrisinnuðum Vesturlandabúum, wókistum og femínistum. Þótt lágt sé risið á RÚV oft, þá finnst mér ekki einu sinni hægt að pirrast á svona rugli í RÚV, þetta er svo augljóslega rangt.

BRICS samanstendur af meirihluta mannkynsins, Indverjar, Kínverjar, allnokkrar Afríkuþjóðir, og fleiri fjölmennar þjóðir.

Það er í raun ágætt að við hér á Íslandi séum með spjallþátt eins og Vikuna með Gísla Marteini, því hann er alveg eins og spjallþættirnir í Bandaríkjunum þar sem vinstrisinnaða fólkið reynir að sannfæra sjálft sig um að það sé meirihluti jarðarbúa, þótt svo sé augljóslega ekki!

Þegar maður horfir á þátt eins og Vikuna með Gísla Marteini, þá skilur maður hvernig bergmálshellir eins og fræga fólkið í Hollywood treður sér í hefur takmörkuð áhrif, og er bara draumaheimur og ekkert annað.

Þáttaröðin á Stöð 2 um glanstímaritið Séð og heyrt er einnig merkilegur og vel unninn, og kemur inná þessa umræðu. Þetta glanstímarit var hvorki betra né verra en önnur froðumenning sem nú er komin á Twitter og Xið og þessa samfélagsmiðla mest.

En maður sér það núna sem betur fer að þessi froðumenning og glansmenning er að líða undir lok, það er farið að falla á glansinn og hann er að verða mattur.

Kannski endar þetta með því að þættir eins og Vikan með Gísla Marteini verða lagðir niður og einhverjir vandaðri skemmtiþættir koma í staðinn.

Þegar RÚV var uppá sitt bezta voru sýndir vandaðir fræðsluþættir frá BBC og ýmsum, og innlend dagskrárgerð var fjölbreytt og allskonar, og skoðanir ekki frá einni hlið heldur mörgum.

Þegar unga fólkið fer að skilja hvað það fer á mis með því að fara aldrei á dýptina heldur vera alltaf í fíflaskap og einfeldni, þá kannski breytist þetta loksins aftur, og verður eins og RÚV 1967-1980, alvarleg, vönduð sjónvarpsstöð, en með góðu gríni líka, ekki bara siðspillandi fíflaskap og rugl.


mbl.is „Ég get ekki hætt að borga þótt ég viti hvað þau gerðu mér“
Tilkynna um óviðeigandi tengingu við frétt

Næsta síða »

Um bloggið

Ingólfur Sigurðsson

Höfundur

Ingólfur Sigurðsson
Ingólfur Sigurðsson

Færsluflokkar

Feb. 2025
S M Þ M F F L
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28  

Nýjustu myndir

  • 5
  • 4
  • 3
  • Image 004
  • Titilblað

Heimsóknir

Flettingar

  • Í dag (22.2.): 24
  • Sl. sólarhring: 114
  • Sl. viku: 571
  • Frá upphafi: 136571

Annað

  • Innlit í dag: 24
  • Innlit sl. viku: 467
  • Gestir í dag: 21
  • IP-tölur í dag: 21

Uppfært á 3 mín. fresti.
Skýringar

Leita í fréttum mbl.is

Nýjustu myndböndin

Heilbrigðisráðherrann, helbrigðaráðherfan

Í hópnum finn ég hlýja barnatrú

Aldrei fellur auðmagnskerfið

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikið á Javascript til að hefja innskráningu.

Hafðu samband